Świat staje się mały i niepodzielny, zarówno w czasie jak i przestrzeni - żyjemy w globalnej wiosce. Relacje pomiędzy przyrodą, osobowościami ludzi, a cywilizacją stają się z dnia na dzień tak istotne, że ich bagatelizowanie prowadzi do narastających trudności w zrozumieniu tego, co się wokół nas i z nami samymi dzieje, do niewydolności, a nawet szkodliwości wielu naszych działań zbiorowych i indywidualnych.

Teoria oraz wizja kultury prawii porządkuje te zagadnienia i ujmuje je w system opisujący powiązanie i rozwój elementów Wszystkiego Co Jest w ramach przyśpieszającej i kumulatywnej ewolucji kulturowej jako kontynuacji ewolucji biologicznej.

W części ontologicznej teoria prawii ujmuje świat, jako rozwijający się swoisty organizm. Wyodrębnia w nim naturę i kulturę. Natura obejmuje świat przyrody nieożywionej i życie biologiczne wraz z człowiekiem. Natomiast kultura jest tym samym światem, z uwzglednieniem przemian, jakie wywołuje w nim zrodzona u człowieka świadomości świata. O ile natura jest ruchem materii/energii poddanym tylko prawom fizyki, a jej rozwój determinowany jest przypadkiem i twórczymi możliwościami chaosu, to kultura - niosąc świadomość, umożliwia rozwój w znacznym stopniu stymulowany, a więc bardziej twórczy i szybszy niż osiąga go natura.

Kulturę teoria prawii traktuje jako powtarzające się nieustannie cykle wytwarzania i aktualizacji w kolejnych pokoleniach:

1. stosunku człowieka do siebie i świata, oraz odczucia swojej roli w nim (to właśnie jest mit dziejotwórczy)
2. świadomości będącej logizacją odczuć mitu i determinantą postępowania ludzi
3. cywilizacji zmieniającej świat pod wpływem mitu.

Formułuje zarazem dla niej pełnione funkcje i zadania.

Ta część ujęta jest w dziale pn Teoria Kultury. Tu znajdziemy także typologię mitów dziejotwórczych, które dotychczas wyznaczały bieg dziejów.

W dziale Mit dziejotwórczy głębiej rozważane są treści świadomości formułowane za pośrednictwem pojęć i przesłania mitu dziejotwórczego. Opisano procesy wyłaniania się świadomości z mitu, psychiczne podłoże tego procesu, oraz jego efekty w postaci filozofii, zarówno tej akademickiej jak i tworzonej przez każdego człowieka własnej filozofii życia. Ukazano też wpływ treści panujących dawniej i dziś mitów dziejotwórczych na te procesy i ich efekty w postaci wukształcania się określonej duchowości, którą dzisiaj pojmujemy jako wytwór społecznej natury człowieka nadającej jego przeżywanemu światu znaczenie i strukturę.

Dział Kultura jutra zawiera wyjaśnienia sposobu w jaki uzyskana świadomość zamienia się na politykę i cywilizację, tj. jak wyznacza drogi życiowe ludzi oraz jakie ma skutki w ich działaniach zbiorowych. Tu następuje zamknięcie cyklu rozwoju świata, gdyż działania ludzkie uruchomiając poprzez psychikę olbrzymie energie fizyczne zmieniają zarówno obszar natury jak i kultury, a wyrastające w tych zmienionych warunkach następne pokolenia niosą już nowy, inny mit.

Dopiero takie kompleksowe ujęcie rzeczywistości umożliwia zrozumienie czym jest świat i jakie jest jest w nim miejsce dla nas i naszych spraw. Wobec narastającego komplikowania się zależności pomiędzy różnymi aspektami całej rzeczywistości, oraz zwiększania się siły ich wzajemnych oddziaływań niepodobna dziś sensownie rozwiązać pogłębiających się problemów życia indywidualnego i globalnej polityki bez liczenia się z uwarunkowaniami złożonej, systemowej całości.

Ten dotychczasowy niedostatek ujmowania konkretnych zjawisk jako elementów pełnego systemu daje błędne rozumienie świata i powoduje, że znacząca część odczuwanych jako normalne naszych postaw i działań jest patologiczna. Ich źródeł nie rozumiemy, natomiast boleśnie odczuwamy skutki. Bezrefleksyjne trzymanie się, patologicznych standardów powoduje, że stajemy się zniewoleni, uprzedmiotowieni i urynkowieni tak, jak produkty naszej pracy.

A przecież rozwiązanie przytłaczających nas dzisiaj problemów to zaledwie wstęp do realizacji świata naszych najszczytniejszych marzeń. Osiąganie obu celów jest możliwe, gdyż kształt świata jest pochodną postulatów naszego mitu dziejotwórcego, naszej świadomości i podejmowanych działań. Realne staje się osiągnięcie pełni człowieczeństwa: integralne ujęcie celów indywidualnych każdej jednostki i zbiorowych kultury, w tworzeniu której jednostka coraz bardziej świadomie uczestniczy.

Metodologicznie rozważania te mieszczą się w ramach systemowego podejścia do nauk społecznych, natomiast wyłoniony paradygmat mitu dziejotwórczego umożliwia uprawomocnienie użytecznych, acz słabo dotychczas umocowanych kognitywnie koncepcji teoriokulturowych Witgensteina czy Poppera. Pozwala też na włączenie w obszar rozważań naukowych zagadnień opanowanych dotychczas przez ideologie, religie, czy wręcz wszelkie koncepcje odwołujące się do metafizyki lub arbitralnie przyjmowanych doktryn.

Jako całość to zarys nowej koncepcji humanistyki przyjmującej, że celem i treścią rozumnego życia jest nieustanne stwarzanie warunków do nowych osiągnięć cywilizacyjnych poprzez sprzyjanie rozwojowi najlepszych form życia we współdziałaniu ze wszystkimi siłami natury.

Wprowadzone odwołania do słowiańskich tradycji kulturowych mają podkreślać powrót do panteistycznej duchowości, zabezpieczającej przed tak dziś łatwym i powszechnym uprzedmiotowianiem, zarówno świata pozaludzkiego jak i samych ludzi. Duchowości opartej na współczesnym jej rozumieniu jako przekazu społeczno-kulturowego, ujętej w istocie powstającej teorii mitu dziejotwórczego prawii.

Słowo prawia, nadające nazwę całemu serwisowi, jest słowiańskim odpowiednikiem greckiego Logosu czyli myśli organizującej świat i odpowiada w przybliżeniu treściom ontologii. Nadawanie znaczenia i wartości różnym aspektom kultury to świat ducha i aspektów jego duchowości. Odpowiada on słowiańskiemu określeniu nawia i w kontekście panteistycznej mentalności Słowian duchowość oznacza powrót duchowości z metafizycznych zaświatów do integralnego elementu kosmosu i kultury. Poszukiwanie kultury jutra to postulaty jakie ludzie stawiają nadawaniu wartości swojemu życiu, polityce i cywilizacji oraz odnajdowanie dróg do ich realizacji. W tradycji słowiańskiej określa je słowo jawia jako określenie świata realnego, który nieustannie stwarzamy wyciskając na nim piętno swojej osobowości. Kojarzenie treści działów serwisu z tymi słowiańskimi określeniami aspektów świata umożliwia zachowanie właściwego typu myślenia do jakościowo różnych ich treści bez utraty integralności pojmowania kultury.