| ||||
Wprowadzenie
|
prawia.org W przedstawianej tu koncepcji teoretycznej naczelną kategorią jest mit dziejotwórczy, obecność systemu kulturowego w psychice człowieka. Została ona wywiedziona z bogatej i nowatorskiej tradycji polskiej myśli humanistycznej reprezentowanej przez B. F. Trentowskiego, S. Brzozowskiego, E. Majewskiego i J. Stachniuka. Wypracowany paradygmat mitu dziejotwórczego umożliwił stworzenie teoretycznej koncepcji systemu, który zapewnia efektywne skomunikowanie nauki z filozofią, a filozofii z problemami życia, zarówno w kwestii budowania dróg życiowych ludzi oraz znajdowania własnej tożsamości, jak i także optymalnej polityki społecznej oraz ekonomicznej. Prawia, nazwa naszej teorii, jest słowiańskim odpowiednikiem greckiego Logosu, czyli myśli i siły sprawczej świata. Tutaj oznacza siły przyrody, które doprowadziły do powstania w świecie materii, o skomplikowanych własnościach i strukturze, do życia biologicznego i kultury, oznacza też świadomość świata, rodzącą się w człowieku i przekształcającą kosmos w świadomy siebie samodzielny, także samowystarczalny swoisty organizm. Przejście kultury z etapu humanizmu i antropocentryzmu na poziom świadomości świata, to rodzaj przemówienia prawii własnym głosem - kontynuowanie dotychczasowego kierunku działań drogą świadomej samorealizacji. Podkreślamy tutaj nieprzypadkowość nawiązania naszej koncepcji do słowiańskich korzeni światopoglądowych. Odpowiednie koncepcje kultury zachodniej z reguły charakteryzuje metafizyka, a po jej odrzuceniu - samoreferencyjna iluzja. Obie wersje odrywają podstawy kultury od realnej rzeczywistości i budują porządek świata na samoistnych bytach pozaempirycznych. Całość koncepcji podzielona jest na trzy działy: | |||
| ||||